Alchemistische Actieve Verbeelding, Marie-Louise von Franz

Door studie krijgt men kennis; door kennis liefde, die toewijding schept; toewijding schept herhaling en door de herhaling vast te leggen schept men in zichzelf ervaring, deugd en macht, waardoor het wonderbaarlijke tot stand wordt gebracht en dit is de aard van het werk in de natuur.

Dorn was van mening dat een evenwichtig levenspatroon de beste manier was om lichamelijk gezond te blijven. Niet te veel slapen, niet te weinig of te veel eten, de juiste hoeveelheid beweging nemen, enzovoort. Het is niets nieuws meer, maar daarom niet minder waar, want wanneer mensen lichamelijk ziek worden, is die ziekte meestal geleidelijk ontstaan door jarenlang zonder innerlijk evenwicht te leven, door te veel te eten, geen beweging te nemen of niet genoeg te slapen; en dan presenteert de natuur op een dag de rekening. Dorn zijn 'gouden geneesmiddel' moest de ziel van de mensen genezen: psychologische genezing door constant te zoeken met het zelf, of het proces van individuatie.

Multiplicatio: een werkelijk geindividueerde persoonlijkheid heeft een uitstraling naar andere mensen en brengt in hen hetzelfde proces op gang. Op die manier worden anderen ook bij het genezingsproces betrokken.

Niemand kan van zichzelf bewust worden als hij niet weet wie en wat hij is, waarvan je afhankelijk bent, aan wie je toebehoort en waarvoor je geschapen bent.

DE BAND MET HET ZELF ZORGT VOOR EEN ZEKERE RUST EN STANDVASTIGHEID IN DE PERSOONLIJKHEID.

We proberen geen einde te maken aan de vijandigheid door die te verdrijven, maar door mensen te dwingen om het met hun eigen conflicten uit te vechten (Fighting Monkey), door ze met hun conflicten te confronteren, zodat die zich niet meer alleen in het onbewuste afspelen, en door de neiging tot integratie in het onbewuste te stimuleren.

In het licht van je dromen kun je jezelf leren kennen op een manier die verschilt van de mening van het ik, want je dromen geven aanvullende informatie die niet afkomstig is van je eigen ik. (objectief)

Het bereiken van het punt waar de innerlijke en de uiterlijke werkelijkheid (hemel en aarde) één worden, is het doel van het individuatieproces: wat Jung de 'absolute kennis' van het onbewuste noemt.